Het veulen dat niet reisde

Voordat we beginnen, moet u iets weten. Dit is niet de stem van Harriet. Harriet heeft elk woord hiervan zelf geschreven, en de cijfers zijn van haar. Maar ze heeft de vijfenveertig rustige minuten die nodig zijn om een stem goed op te nemen nog niet gevonden, omdat veulens en de paardenhandel die strijd blijven winnen. Dus ik val voor haar in. Voorlopig. Alles vanaf hier is Harriet. Elke Amerikaanse koper stelt mij dezelfde twee vragen, meestal in dezelfde volgorde. Hoeveel kost het om hem hierheen te krijgen? En hoe lang duurt het? Ik geef geen snel antwoord meer, want het snelle antwoord klopt vaak genoeg niet om een probleem te zijn. Dus ik geef u het lange. Het duurt ongeveer tien minuten, en aan het eind weet u meer over het importeren van een paard uit Engeland dan de meeste mensen die het al doen. Ik ben Harriet Smith. Wij fokken en trainen springpaarden in Kent, en we sturen ze over de hele wereld. Ik begin met wat mensen het meest verrast. De grootste variabele in wat het kost om een paard naar Amerika te brengen, is niet de prijs van het paard. Het is niet de luchtvaartmaatschappij, het seizoen of de afstand tot de luchthaven. Het is of uw paard een ruin, een merrie of een hengst is. Dat zit zo. De Amerikaanse autoriteiten beschouwen Groot-Brittannië als besmet met een ziekte die contagieuze equine metritis heet. CEM. Het is een infectie van de voortplantingsorganen. Die classificatie gaat over het land, niet over uw paard, en het betekent niet dat iemand denkt dat uw paard iets bij zich draagt. Maar het heeft wel gevolgen. Een ruin van elke leeftijd is vrijgesteld. Hij komt aan, zit drie dagen in federale quarantaine en is dan van u. Een merrie van boven de twee jaar komt aan, zit dezelfde drie dagen en gaat daarna nog twee tot drie weken in CEM-quarantaine. En een hengst van boven de twee jaar komt aan, zit zijn drie dagen en gaat dan dertig tot vijfenveertig dagen in quarantaine, waarin hij twee proefmerries natuurlijk moet dekken, die vervolgens bemonsterd worden en waarvan het bloed wordt onderzocht. Op uw kosten. Tussen een ruin en een hengst die op dezelfde dag zijn gekocht, zit dus een verschil van enkele duizenden ponden en ongeveer een maand. Niet omdat het ene paard beter is, maar puur door wat er onder hem zit. Bent u een jong paard aan het kopen, dan is er goed nieuws. Een paard onder de twee jaar dat nooit is gedekt, is helemaal vrijgesteld van CEM. Jonge paarden zijn onder de eenvoudigste om te importeren. Dan het geld. Ik geef u echte bedragen, want onze transporteur heeft ze net schriftelijk voor ons geoffreerd, en ik wil dat u ze van mij hoort in plaats van te gokken. Neem een ruin die in New York aankomt. Van onze stal in Kent tot aan de deur van de Amerikaanse quarantaine is het net geen tienduizend pond. Dat valt ongeveer als volgt uiteen. Driehonderdvijftig pond om hem met de gedeelde vrachtwagen van Kent naar het Europese vasteland te brengen. Zevenhonderd pond aan dierenartswerk en bloedonderzoek voordat hij vertrekt. Ongeveer veertienhonderd pond aan exportcertificaten, douaneafhandeling en de veterinaire controle bij de grensinspectiepost in Calais, want sinds de Brexit gaat elk paard dat naar Europa vertrekt daar doorheen. Tweehonderdvijftig pond voor een paar nachten stalling nabij de luchthaven. Honderdvijftig voor de agent. Dan vierduizenddriehonderd pond voor de vlucht zelf, van Luik naar JFK, met drie paarden in één box en een professionele meevliegende verzorger aan boord. En aan de andere kant ongeveer tweeduizendnegenhonderd pond voor de drie dagen quarantaine. Net geen tienduizend. Dat is het eerlijke bedrag, en het bedrag dat ik zelf zou willen weten. Daar komen drie dingen bovenop, en daar lopen mensen tegenaan. Het eerste is de luchthaven. New York is de goedkoopste route naar binnen. Miami, Chicago en Los Angeles zijn allemaal duurder om naartoe te vliegen, en Los Angeles is ook aan de grond duurder. Het verschil tussen aankomen in New York en aankomen in Los Angeles loopt met hetzelfde paard in de duizenden ponden. Ligt uw stal ver van de oostkust, dan kan het toch lonen om dichter bij huis te landen, maar vraag beide bedragen op voordat u beslist. Het tweede is het vervoer van de quarantaine naar uw stal, dat in geen enkele offerte zit en puur een kwestie van afstand is. En het derde is nieuw, en ik wil dat u dit goed hoort. Sinds 24 juli van dit jaar geldt voor Britse goederen die de Verenigde Staten binnenkomen een extra invoerheffing van tien procent. Levende paarden zijn daarvan niet uitgezonderd. De heffing wordt berekend over de prijs op de verkoopfactuur en schaalt dus mee met het paard. Bij een paard van vijfentwintigduizend pond is dat tweeduizendvijfhonderd pond. Bij een paard van honderdduizend pond is het tienduizend, en dat is meer dan de totale transportkosten. Daarnaast is er een douaneverwerkingsvergoeding van een derde procent, maar die stelt weinig voor. Ik wil er eerlijk over zijn. Die heffing wordt in de Amerikaanse rechtbanken aangevochten en houdt mogelijk geen stand. Maar vandaag is ze echt, en elk advies dat u online leest dat paarden vrij van invoerrechten Amerika binnenkomen, is van vóór juli en niet bijgewerkt. Vraag uw douanebroker de situatie op de dag van aankoop te bevestigen. Even over veulens en fokmerries, want er is een regel waar mensen over struikelen. Een veulen moet volledig gespeend en aan het halster gewend zijn voordat het transport zelfs maar kan worden geboekt. Onze transporteur speent geen veulen in een vrachtwagen en weigert er een op te halen dat te kort geleden is gespeend. Ook bij een fokmerrie moet het veulen van haar zijn gehaald voordat ze wordt opgehaald. Een veulen stuurt u dus niet even volgende week. Het spenen moet worden gepland en thuis goed worden gedaan, en het veulen moet netjes aan een veulenhalster te leiden zijn op het moment dat het reist. Ik heb gezien hoe die regel wordt gehandhaafd, en ik was er blij mee. Er werd een veulen in België opgehaald, en de verkoper, die onervaren was, had het niet gespeend. Ik had vooraf elk detail doorgegeven. De chauffeur was glashelder tegen hem. Dat veulen zou niet worden vervoerd. En de vrachtwagen vertrok zonder. Dat was lastig. Het kostte mij tijd en geld. En het is precies wat ik wil horen. Het alternatief is een bedrijf dat zijn schouders ophaalt en het veulen toch laadt. En als een transporteur dat doorlaat, vraag u dan af wat hij nog meer doorlaat. Met uw paard. Op tienduizend meter hoogte. Waar u hem niet kunt zien. Wij werken met John Parker International, en er is bij hen nog nooit een zending misgegaan. Dat is de hele reden dat we hen gebruiken. Ze communiceren goed, wat in deze sector zeldzamer is dan het zou moeten zijn, en hun chauffeurs zijn getalenteerde vakmensen, stuk voor stuk goede paardenmensen. Dat is belangrijker dan mensen beseffen, want de chauffeur is degene die om twee uur 's nachts bij uw paard is, aan een grens. Niet ik. Een drachtige merrie kan reizen, maar het tijdvenster sluit eerder dan mensen verwachten. Ongeveer twee maanden voor de uitgerekende datum, en sommige vervoerders zijn strenger. Daar is een goede reden voor, naast de voor de hand liggende. Ze heeft tijd nodig om te wennen aan haar nieuwe omgeving en de antistoffen op te bouwen die in de biest voor het veulen terechtkomen. Dus we verplaatsen haar halverwege de dracht, of we wachten tot ze is geveuld. Wat moet u zelf eigenlijk doen? Heel weinig, en dat meen ik. Wij regelen de paspoort- en microchipgegevens, het dierenartswerk en de bloedonderzoeken, beide exportgezondheidscertificaten, de douaneaangiften en de grensinspectie. Via onze verscheepsagent boeken we de vlucht en de quarantaine. Dat is geen extra dienst. Het hoort bij het verkopen van een paard aan u. Daar valt ook het EORI-nummer onder, de douane-identificatie die elke Britse importeur en exporteur sinds 2023 nodig heeft. Omdat de exportaangifte door ons wordt gedaan, hebben wij het nummer. Mogelijk leest u adviezen dat buitenlandse kopers zich moeten registreren. U hebt geen Brits douanenummer nodig om een Brits paard te kopen. Twee taken zijn echt van u. U hebt in de Verenigde Staten een douanebroker nodig die de aangifte en de heffing afhandelt, met u als importer of record. En u moet zelf een dierenarts opdragen de aankoopkeuring uit te voeren, onafhankelijk, met het verslag en de röntgenfoto's rechtstreeks naar uw eigen dierenarts thuis. Dat zou ik aanraden, ook als u mij volledig vertrouwt. Juist als u mij volledig vertrouwt. Sterker, ik zeg het duidelijker, want hier voel ik het sterkst over. Wij bevelen geen dierenartsen aan. We geven u de mogelijkheden en houden ons er dan buiten. Zelf gebruiken we Bell Equine in de buurt en dat zeggen we openlijk, maar we sturen u niet. Want zodra wij uw dierenarts kiezen, is uw keuring minder waard. Een verkoper die uw dierenarts aanbeveelt, heeft u stilzwijgend iets afgenomen. De keuring is de enige stap in dit hele proces die de koper beschermt tegen de verkoper, en alle waarde ervan komt voort uit het feit dat de dierenarts de verkoper niets verschuldigd is. Kies dus zelf. En als een verkoper, ik inbegrepen, u naar een bepaalde praktijk duwt, beschouw dat dan als informatie over de verkoper. Nog één ding, en het is het eerlijke deel. Er is één echt risico in dit proces, en u moet het kennen voordat u geld overmaakt. Tijdens de Amerikaanse quarantaine wordt elk paard getest op piroplasmose. Komt die test niet negatief terug, dan wordt het paard geweigerd. Er is geen hertest en geen beroep. Het komt zelden voor, maar het is de reden dat we hier, thuis, weken voordat een paard ooit in een vrachtwagen stapt, al testen. Die Britse uitslagen worden door de Amerikaanse autoriteiten niet formeel erkend en garanderen dus niets. Maar ze voorkomen dat een paard helemaal naar New York reist en dan wordt teruggestuurd. Dat is het proces. Weken, geen maanden, voor een ruin. Langer voor een merrie. Nog langer voor een hengst. Echt geld, maar bekend geld, en niets ervan is verborgen. Wilt u zien wat een specifiek paard zou kosten, dan hebben we op onze website een planner waarmee u elk paard uit onze collectie kiest, aangeeft waar het naartoe gaat en wat u betaalt, en die u elke post toont met de bron ervan. Wilt u een kopie, dan mailt hij u het geheel toe. Of u belt mij gewoon. Eerlijk gezegd is dat makkelijker. Ik heb paarden naar kopers in heel Amerika gestuurd, en ik loop het liever met u door dan dat u het zelf uit een website moet halen. Bedankt voor het luisteren.